„Zakochany obłok”

Autorem książeczki jest Nazim Hikmet. Ilustrował Wiktor Sadowski.
Tłumaczyła Małgorzata Łabęcka-Koecherowa.

Zakochany obłok_okładka… Derwisz odsapnął chwilę, nabrał powietrza i dalej
w swój flecik dmucha. Z otworka wyleciał w powietrze człowiek, a nos miał jak dziób, oczy jak gały i brodę jak miotła kominiarza. Fiknął w górze parę kozłów i spadł na ziemię, tuż obok derwisza. Ten człowiek miał na imię Kara Sejfi, co znaczy Czarny Sejfi, a jeśli wolicie – to po prostu Czarniawiec.

Czarniawiec popatrzył w prawo, popatrzył w lewo, potem wsunął rękę do kieszeni derwisza, wyciągnął sakiewkę z pieniędzmi i w nogi…

Zakochany obłok_blog

Książeczkę wydał  KAW  w 1987 r.  Nakład – 200 tysięcy;  wydanie – I.

Reklamy

„Malowany wózek” – 1983 r.

Autorką wierszyka, z 1957 roku, jest Hanna Ożogowska /1904 -1995/.
Ilustrował Wiktor Sadowski.

– To ja, Babo Jago,
przyjechałem prosić,
żebyś nie skrzywdziła
Jasia i Małgosi.

Malowany wózek_okładkaJeśli nie – to powiem
rzecz ci nieprzyjemną:
będziesz, Babo Jago, miała
do czynienia ze mną!!!

Przy tych słowach biczem
machnę: szachu! machu!
że aż Baba Jaga
zemdleje ze strachu.

Ja koniki pognam,
– Hep! hep! – krzyknę na nie
i wrócę do swojej mamy
na drugie śniadanie.

Malowany blok_blog

Książeczkę wydał  KAW  w 1983 r.

Wydanie z ilustracjami Zdzisława Witwickiego jest  TUTAJ.

„Tęczowa parasolka”

18 wierszyków napisał Tadeusz Kubiak /1924 – 1979/.
Ilustrował Wiktor Sadowski.

Tęczowa parasolka_okładkaNajpierw padał deszcz,
potem błysło słońce.
Cztery gąski szły
po wilgotnej łące.

Mokre miały nóżki,
mokre miały pióra.
A tu znowu idzie
prosto na nie – chmura.

Pobiegłem na łąkę
z parasolką mamy.
Teraz już deszczowi
zmoczyć się nie damy.

Kiedy pierwsze krople
zabłysły nad głową,
rozłożyłem nad gąskami
parasolkę tęczową.

Tęczowa parasolka_blog
Książeczka pochodzi z  KAW  . Nakład – 300 tysięcy;  wydanie II  z  1986 r.

„Tęczowy kalendarz”

Zbiór wierszy białoruskich, rosyjskich i ukraińskich poetów
zilustrował Wiktor Sadowski.

* * *
Fiodor  Tiutczew /1803 – 1873 /
przełożył Adam Łoskiewicz

A niech się zima pieni –
Jej dni są policzone.
Już wiosna czeka w sieni,
By Zimę precz wygonić.

Tęczowy kalendarz_okładkaUwija się Natura,
Rozbrzmiewa coraz śmielej,
Skowronki skryte w chmurach
Rozpoczynają trele.

Choć Zima zła się droczy,
Nad uchem gdera Wiośnie,
Ta – śmieje się jej w oczy
I szumi coraz głośniej.

Lecz Zima tupie gniewnie,
Pigułę lepi w łapach,
W twarz rzuca ją Królewnie
I bierze nogi za pas.

Nic Wiośnie się nie stało,
Śnieg zbudził dwa rumieńce,
Jej liczko wypiękniało…
Nie wracaj, Zimo, więcej.

Tęczowy kalendarz_blog
Książeczkę wydała  NK  w 1986 r.  Nakład – 20 tysięcy;  wydanie – I.

„Bajka o stu królach Lulach”

Daleko, daleczko,
za polem, za rzeczką,
za łąką, gdzie hasa
baranek z owieczką,
za płotem bielonym,
za lasem zielonym,
za morzem głębokim
i gorzkim, i słonym,
w pałacu wspaniałym,
w złocistej koronie
król Lul Doskonały
zasiadał na tronie
i oczy przymykał,
i słuchał słowika,
i róży dotykał
w wysokim wazonie…

Autorami bajeczki są: Danuta Wawiłow / 1942 – 1999 / i Oleg Usenko.
Ilustrował Wiktor Sadowski.

Książeczkę wydała  NK  w 1982 r.  Nakład – 30 tysięcy;  wydanie – I.

„Śpiąca Królewna” – W. i J.Grimm

Kolejna książeczka z serii Z krasnalem,
wydana przez KAW w 1986 roku.
Wydanie I – nakład 300 tysięcy.

Baśń braci Grimm zasadniczo nie różni się
od wersji Ch.Perrault, chociaż jest kilka odmiennych szczegółów,  jak np. liczba zaproszonych wróżek, czy też wiek  Królewny,
w jakim ukłuła się wrzecionem.

Tłumaczył Marceli Tarnowski.
Ilustrował Wiktor Sadowski.


Podwójne kliknięcie na fotomontaż – powiększy ilustracje.