„Dziecko i babcia”

Autorem wierszyka jest Jovan Jovanović-Zmaj.
Ilustrował Zdzisław Byczek.

Babciu, moja babciu, babuleńko miła,
Czy ty także kiedyś małą, młodą byłaś?
Czy się kiedyś plecy twe wyprostowywały?
Czy twój włos był ciemny, nie jak dzisiaj biały?

Czy twoja sukienka była kiedyś krótsza?
Mówili o tobie „Nasza słodka Dusza”?
Czy ci ktoś dał lalkę, kiedy byłaś mała?
Lalka się zepsuła, a ty zapłakałaś?

Czy to każdy, babciu, musi się zestarzeć?
Babciu, moja babciu, powiedz, czy ja także?
Czy ja także będę blada, bladziusieńka,
Jak ty przygarbiona, siwa, siwiuteńka?

Czy na to nie ma jakiś lekarstw w buteleczce?
Czy nie można, babciu, żyć młodo i wiecznie?

Wierszyk pochodzi z książeczki „Jaki piękny świat”.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: