„Kwiat paproci”…

Józefa Ignacego Kraszewskiego /1812 – 1887 /wydał KAW w 1981 r.
w serii Z Krasnalem. Nakład 300 tysięcy, wydanie I.

Książeczkę ilustrowała Maria Orłowska – Gabryś / 1925 – 1988 /.

„Niech się dzieje co chce, a ja kwiat ten dostać muszę. Dostanę go, bo człowiek, kiedy chce mocno, a powie sobie, że musi to być, zawsze w końcu na swoim postawi”.
I zdobył Jacuś upragniony kwiat paproci, ale…
„Nie ma szczęścia dla człowieka, jeżeli się nim z drugim podzielić nie może”.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: