Było czy nie było, ale tak się zdarzyło za siódmą górą, za siódmą rzeką albo zgoła za pasieką. Bułanka osiodłałem  i w las pognałem. Najadłem się i napiłem, na bułanku głowę ułożyłem, zbudziłem się przerażony: bułanek  skradziony!

Zobaczyłem furę, wdrapałem się na górę, wlazłem na czubek drzewa, zamachnąłem się z lewa. Potrząsnąłem z całej siły, posypały się wiśnie, śliwy, a orzechy o mało mi czerepa nie rozbiły.

Aż tu jakaś starucha drze mi się do ucha:
- Hej, hej, łobuzie! Co ci po arbuzie! Nie depcz mojej rzepy i sałaty, bo nie tyś sadził kapustę i kwiaty!…

Zacytowałam początek baśni o  „Niebosiężnym drzewie„.

Książeczkę wydała  NK  w 1973 r.  Nakład – 30 tysięcy;  wydanie – I.

… Im większą cierpiał lud nędzę, im bardziej cały kraj pogrążał się w długach i niedostatkach, tym głośniej brzmiały hymny na cześć mądrości i rozsądku kolejnego władcy.
Tak to miały się rzeczy, póki ostatecznie już udręczony naród nie stracił cierpliwości, nie chwycił za kark koronowanego głupca i nie wyrzucił go z kraju, pospołu ze wszystkimi pochlebcami.

Po tych wydarzeniach lud postanowił osadzić na tronie pewnego staruszka, słynącego z prawdziwej mądrości. Staruszek ten jednak nie przyjął korony, a zebranym na placu tłumom tak powiedział:
- Wysłuchajcie mnie, dobrzy ludzie. Jeżeli kraj musi mieć tron, a na tronie władcę, to wcześniej, czy później zostanie nim despota i pyszałek otoczony tłumem pochlebców. Powinniśmy to tak urządzić, aby nigdy…

Zacytowałam fragment bajeczki zatytułowanej „Tępogłowi królowie”.

Książeczkę wydała  NK  w 1989 r.  Nakład – 30 tysięcy;  wydanie – I.

Daleko, daleko, za górą,  za rzeką, za zielonym borem, za modrym jeziorem, w pobliżu rozstaju, w sąsiedztwie ruczaju, stał niegdyś pałac, a obok pałacu – ogród, a obok ogrodu – droga, która prowadziła nie wiadomo skąd i nie wiadomo dokąd.

W tym pałacu mieszkało dwóch braci: Bachman i Perwic, wraz z siostrą Parysadą. Parysada była tak piękna, że sama zawsze dziwiła się swojej urodzie. Oczy miała pełne zdziwienia, a usta pełne śmiechu. Śmiała się nieustannie. Nigdy łza nie zabłysła w jej oczach. Nie umiała płakać.

Obydwaj bracia bardzo ją kochali i spełniali każde jej życzenie. Pewnego razu Bachman i Perwic wyjechali na polowanie…

Książeczkę wydała  KAW  w 1983 r.  Nakład – 60 tysięcy;  wydanie  – I.

… Wesele Anny i Marcina było huczne i rozśpiewane. Kłobuk w tej uczcie też brał udział, najadł się, aż mu się trudno ruszać było.
Po uczcie weselnej wszyscy według zwyczaju poszli nad jezioro, pokłonić się jego falom. I wtedy wiatr zagrał im na czarodziejskim flecie najpiękniejszą weselną pieśń.

I od tej pory w przedwieczorną ciszę słychać nad jeziorem pieśń wiatru. Nastaje chwila głębokiej ciszy, ustaje kołysanie fal, liście na drzewach przestają szumieć, ptaki wodne nawoływać się, tylko syreny w w swoim pałacu słuchają pieśni o miłości,
którą wygrywa warmiński wiatr.

Zacytowany fragment jest zakończeniem baśni „O psotnym kłobuku, warmińskim wietrze, Annie rybaczce i dzielnym Marcinie”.

Książeczka pochodzi z Wydawnictwa Pojezierze.
Nakład – 60 tysięcy.  Wydanie  I  z 1982 r.

]]> http://jarmila09.wordpress.com/2012/01/24/usmiechnij-sie-bajko/feed/ 0 jarmila09 Uśmiechnij się bajko_okładka Uśmiechnij się bajko_blog http://jarmila09.wordpress.com/2012/01/23/ida-sobie/ http://jarmila09.wordpress.com/2012/01/23/ida-sobie/#comments Mon, 23 Jan 2012 15:48:20 +0000 jarmila09 http://jarmila09.wordpress.com/?p=8421 ]]> … trzy miednice drogą” – wierszyk Ludwika Jerzego Kerna
z książeczki „Mądra poduszka”.

Idą sobie trzy miednice drogą.
Kogo umyć? Kogo umyć?
Kogo?

Idą sobie na przełaj przez dróżki.
Komu nóżki? Komu nóżki?
Komu nóżki?

Idą sobie przez pola, przez łączki.
Komu rączki? Komu rączki?
Komu rączki?

Dookoła rozlega się głucho:
Komu ucho? Komu ucho?
Komu ucho?

Kręta droga uroczo się wije.
Komu szyję? Komu szyję?
Komu szyję?

Idą sobie trzy miednice drogą,
Kto jest brudny, tego umyć mogą.
Kogo umyć? Kogo umyć?
KOGO?

Rysunek Zbigniewa Rychlickiego.

Koci, koci, łapci.
Zrobił dziadek, zrobił dziadek
Fotografię babci.

Duli, duli, dąsy,
Wujek Władek, wujek Władek
Dorysował wąsy.

Ecie, fecie, pecie, działo się to w lecie
W mieście Szadek, w mieście Szadek
W sieradzkim powiecie.

Lecz jak Szadek Szadkiem
Żaden świadek, żaden świadek
Nie był tego świadkiem.

Ja wiem przez przypadek
O tych wąsach babci,
Bo ja jestem wujek Władek
Koci, koci, łapci.

Książeczkę wydała NK w 1977 r. Nakład – 30 tysięcy; wydanie – II.

Czy babunia w Ameryce
miała własne tygrysice?

A te tygrysice pewno miały tygrysięta?
Czy babunia pamięta?

Czy babunia po rzece Potomaku
spływała w płyciutkim kajaku?

I czy nie straszno było na zakrętach?
Czy babunia pamięta?

Czy babunia szła na spacer wesoła ,
aż tu z drzewa spadł tuż obok wąż boa?

I czy ratunek nadążył dość prędko?
Czy babunia pamięta?

Książeczkę wydała  NK  w 1985 r.  Nakład – 60 tysięcy;  wydanie – III.

… Śpią gdzieś gwiazdy za chmurami,
w białym śniegu toną nogi,
wicher między gałęziami
wyje groźby i przestrogi.

Patrzą stare, wielkie drzewa
i nadziwić się nie mogą,
któż to tak po nocy śpiewa,
maszerując  ciemną drogą.

A to Danek z psem i kotkiem,
i za nimi Bałwan z tyłu,
układają takie zwrotki,
wyśpiewując ile siły:

- Kto się ze straszydeł śmieje,
kto ma czasem silne pięści
i kto nigdy tchórzem nie jest,
temu zawsze sprzyja szczęście!…

Książeczka pochodzi z Wydawnictwa Lubelskiego.
Nakład – 100 tysięcy;  wydanie II z 1984 r.

… A w tej chatce nad jeziorem
hen, za siódmą stroną świata,
z Babcią Jagą zamieszkali
Jaś, Małgosia oraz Tata.

Chociaż trafić tam nie łatwo
i nie każdy to potrafi,
ja tam byłam. Wierzę w bajki,
a kto w bajki wierzy – trafi.

Jadłam ryby i pierniki,
Jaś poziomki mi przynosił
i przywiozłam stamtąd dla was
baśń o Jasiu i Małgosi.

Książeczkę wydała  NK  w 1983 r.  Nakład – 36 tysięcy;  wydanie – I.

Bardzo serdecznie dziękuję za wysłane SMS-y,
których – niestety – było za mało… na finał :(

Nie Wiem Kto

Pewnego razu Nie Wiem Kto
raniutko wstał z pościeli,
na głowę włożył Nie wiem Co,
na nogi włożył Nie wiem Co,
do torby włożył Nie Wiem Co –
i tyle go widzieli!

I wcale mu nie było źle,
gdy się tak włóczył Nie Wiem Gdzie,
na słońcu, w deszczu, w cieniu -
obiady jadał albo nie,
odpocząć siadał albo nie
i wcale tym nie martwił się,
i grywał na grzebieniu…

I od tej pory Nie Wiem Jak
odnaleźć go na świecie…
I nie wie ryba ani rak,
i nie wie zwierzę ani ptak,
i pewnie wy nie wiecie!

Na  wystawie

Idę z mamą na wystawę!
To dopiero jest ciekawe!
Piękny pałac, wielka brama…
„To muzeum” – mówi mama.

Nie widziałam ani razu
tylu ludzi i  obrazów.
Samych sal ze sto tysięcy,
a obrazów jeszcze więcej!
Co tu jest namalowane?
Czy to krowa? Czy to dzbanek?
A tu jakaś dziwna plama…
„Piękny obraz” – mówi mama.

A tu gruby pan z gitarą,
co ma wąsy jak makaron…
Jakieś konie depczą ludzi…
Trochę mi się tutaj nudzi.

Mamo, chodź tu! Mamo, zobacz!
To dopiero piękny obraz!
Kwitną kwiaty, słońce świeci,
na ławeczce siedzą dzieci…
Tylko taka brzydka rama…
„To jest okno” – mówi mama.

Książeczkę wydała  NK  w 1980 r.  Nakład – 30 tysięcy;  wydanie – II.

]]> http://jarmila09.wordpress.com/2012/01/14/rupaki/feed/ 0 jarmila09 Rupaki_okładka Rupaki_blog http://jarmila09.wordpress.com/2012/01/13/bieg-z-przeszkodami/ http://jarmila09.wordpress.com/2012/01/13/bieg-z-przeszkodami/#comments Fri, 13 Jan 2012 21:01:10 +0000 jarmila09 http://jarmila09.wordpress.com/?p=8305 ]]> … w Zajączkowie…  opisał Czesław Janczarski /1911 – 1971 /.
Ilustrowała Halina Różańska.

… Ale co to? Wraz z innymi zawodnikami biegnie Szarek. I to jak jeszcze! Przebiera szybko nogami.
Już jest w środku grupy zawodników…
Już jest na czele…

Wszyscy biegacze, nawet ci najlepsi, zostali daleko w tyle… A Szarek z dumnie podniesioną głową pierwszy wpada na metę. Trudno po prostu opisać, jakie były brawa, jakie wznoszono okrzyki na cześć zwycięzcy…

Książeczkę wydała  NK  w 1984 r.  Nakład – 375 tysięcy;  wydanie – V.

Koszt SMS-a wynosi 1,23 zł brutto, a po literce H są dwa zera i nie ma spacji.

… „Nic nie jadłam, gospodyni!
Jakem biegła przez mosteczek,
chwyciłam jeden listeczek.
Jakem biegła przez grobelkę,
chwyciłam wody kropelkę.

A jeszcze do tego
pasterka nie żałowała
kija dębowego.
Obiła mnie niepoczciwie,
że ledwie żywię…”

- Toś ty taka kłamczucha! – wrzaśnie gospodyni.
- Pasłam cię cały dzień, a ty mówisz, żeś głodna!…

„Ach, ja kozucha byłam kłamczucha.
Dobrzem jadła, dobrzem piła
i nigdym bita nie była.
Darujżesz mi, gospodyni!”…

Książeczkę wydała  NK  w 1984 r.  Nakład – 300 tysięcy;  wydanie – IV.

… – Chciałbyś, żeby z kredensu wyszedł dziadek Dzwonnik? – pytała Kasia. Piotruś odpowiadał:
- Chciałbym. A co on by zrobił?
- On by wypił twoją herbatę i zaczął dzwonić w twoją szklankę.
- A chciałabyś – pytał z kolei Piotruś – żeby przez okno wpadł Łopianowy Potarganiec?
- Chciałbym. A co on by zrobił?
- On by ci przyczepił pięć rzepów do włosów.

- A ty chciałbyś, żeby twój kawałek placka rósł, rósł i był taki duży jak dom?
- Chciałbym. A co byłoby w tym domu?
- W tym domu mieszkałby pan Rodzynek Słodkie Oczko.
- A co by robił pan Rodzynek Słodkie Oczko?
- Jakbyś zjadł okiennicę z tego domu, to on by zaraz wstawił nową.

- A ty chciałabyś, żeby…

Książeczkę wydała  NK  w 1972 r.  Nakład – 30 tysięcy;  wydanie – III.

Dzisiaj… blogowy licznik przekroczył magiczną liczbę 200 000 odwiedzin,
w co aż trudno uwierzyć, ale co cieszy przeogromnie!!!!