" To dla pamięci "

Piosenkę skomponował – w latach sześćdziesiątych – Andrzej Korzyński.
Słowa – Andrzej Tylczyński.

Kochać – jak to łatwo powiedzieć.
Kochać – tylko to więcej nic.
Bo miłość jest niepokojem,
Nie zna dnia, który da się powtórzyć.

Nagle świat się mieści w twoich oczach,
Już nie wiem, czy ciebie znam.
Chwile, kolorowe przeźrocza
Biegną, szybko zmienia je czas.

Kochać – jak to łatwo powiedzieć.
Kochać – tylko to więcej nic.
W tym słowie jest kolor nieba,
Ale także rdzawy pył gorzkich dni.

Jeszcze obok ciebie moje ramię,
A jednak szukamy się.
Może nie pójdziemy już razem,
Słowa z wolna tracą swój sens.

Kochać -  jak to łatwo powiedzieć.
Kochać – to nie pytać o nic.
Bo miłość jest niewiadomą,
Lecz chcę wiedzieć, czy wiary starczy mi.

I jeszcze serduszka, ale tylko dla zakochanych :) – kliknij na wybrane!

Pozostając w kręgu marzeń,  oczywiście tych SMS-owych :) -
fragment wiersza Jonasza Kofty / 1942 – 1988 /.

… Gdy spadają jak liście
Kartki dat z kalendarzy
Kiedy szaro i mgliście
Trzeba marzyć

W chłodnej  pustej godzinie
Na swój los się odważyć
Nim twe szczęście cię minie
Trzeba marzyć

W rytmie wietrznej tęsknoty
Wraca fala do plaży
Ty pamiętaj wciąż o tym
Trzeba marzyć…

Muzykę skomponował Janusz Strobel.

Świat ma co najmniej tysiąc wiosek i miast
List w życiu człowiek pisze co najmniej raz.

Ludzie zejdźcie z drogi, bo listonosz jedzie
Zamknij gaz, to co, że za granicą wujka masz
Ludzie zejdźcie z drogi, bo listonosz jedzie
A mój motorower ten każdy tutaj dobrze zna
Dostaniesz od wujka list.

Ja wiem kto w życiu myśli nie pisze nic
Kto bardzo kocha pisze długi list

Ludzie zejdźcie z drogi, bo listonosz jedzie
Ciężka jest od listów torba listonosza dziś
Ludzie zejdźcie z drogi, bo listonosz jedzie
Może ktoś na ten list czeka kilka długich lat
Dostanie go może dziś.

Ludzie listy piszą, zwykłe, polecone
Piszą, że kochają, nie śpią lub całują cię
Ludzie listy piszą nawet w małej wiosce
Listy szare, białe, kolorowe
Kapelusz przed pocztą zdejm

… bo właśnie dzisiaj – 9 października – obchodzimy Światowy Dzień Poczty i Dzień Znaczka Pocztowego.

Autorami piosenki są: Andrzej Zieliński – muzyka i Leszek A.Moczulski – słowa. Na pocztówce – Skaldowie w 1979 r.

… i to natychmiast :), bo dzisiaj – jak w każdy pierwszy piątek października – obchodzimy Światowy Dzień Uśmiechu.

Pomysłodawcą tego święta jest Harvey Ball – twórca/ w 1963r./ tej uśmiechniętej buźki .

Przy okazji, muszę – koniecznie :) – przypomnieć piosenkę Romualda Żylińskiego, do której słowa napisał Kazimierz Winkler.

Uśmiechnij się, jutro będzie lepiej!
Już od pierwszych godzin dnia,
Gdy noc już pójdzie spać.
No, uśmiechnij się, tak jak ja do ciebie.
Jutro twój szczęśliwy los
O sobie da ci znać.

Już dzisiaj pożegnaj twe smutki.
Niech dyskretnie ulotnią się gdzieś,
Bo żywot tych smutków jest krótki,
Jeśli ty sam tego chcesz.

Uśmiechnij się, jutro będzie lepiej!
Już od pierwszych godzin dnia,
Na słowo uwierz mi.

Nie patrz wkoło, nie szukaj oczami
To chodzi o ciebie, właśnie tak.
Chodzi o to byś spojrzał dziś z nami
Innymi oczami na ten świat.

UŚMIECHNIJ SIĘ…

Piosenkę pamiętam w wykonaniu Barbary Krafftówny.
Pocztówka – wydana w NRD, w latach 60-tych.

W ostatnim dniu, tegorocznego, lata – piosenka z repertuaru Z. Sośnickiej.
Muzyka – Wojciech Trzciński; słowa – Bogdan Olewicz.

Do trawy na łąkach w zaloty idzie wrzos,
a muchy po kątach coraz częściej śpią.
Z tych znaków wokoło wywróży każdy sam,
że wracać do domu czas – lato, żegnaj nam!

Żegnaj, lato, na rok, stoi jesień za mgłą,
czekamy wszyscy tu, pamiętaj, żeby wrócić znów.
Żegnaj, lato, na rok, stoi jesień za mgłą,
czekamy wszyscy tu, pamiętaj nas i wracaj znów.

Choć w morzu i w rzece jeszcze kąpią się,
to słońce po niebie co dzień skraca bieg.
Znów jabłka na targu są tak tanie, jak barszcz,
korzystaj z ostatnich chwil, konfitury smaż.

Żegnaj, lato, na rok. . . itd.

Patrz! Dzieci do szkoły kasztanów niosą kosz,
a w parku powoli czerwień przejdzie w brąz.
Nim z deszczu na szybę gdzieś poleci kilka łez,
na oścież otworzy drzwi “Klub Opuszczonych Serc”.

Żegnaj, lato, na rok. . . itd.

Na pocztówce – z II połowy lat siedemdziesiątych – Zdzisława Sośnicka
… w obiektywie Zofii Nasierowskiej.

Muzyka – Jewgienij Rodygin;  słowa – Anna Jakowska.

Zapadł ciepły wieczór, już ucichł wiatru wiew,
Gdzieś z oddali płynie harmonii tęskny śpiew.
Biegnę wąską dróżką, co pośród gór się pnie,
Tam pod jarzębiną dwóch chłopców czeka mnie.

Jarzębino czerwona,
Któremu serce dać?
Jarzębino czerwona,
Biednemu sercu radź!

Jeden dzielny tokarz, a drugi kowal zuch.
Cóż mam biedna robić? Podoba mi się dwóch.
Obaj tacy mili, a każdy dzielny druh.
Droga jarzębino, którego wybrać, mów!

Jarzębino czerwona …

Tylko jarzębina poradzić może mi.
Ja nie mogę wybrać, choć myślę tyle dni.
Przeszła wiosna, lato, już jesień złotem lśni,
Już się ze mnie śmieją dziewczęta z mojej wsi.

Jarzębino czerwona …

… roku pamiętnego,
Wróg napadł na Polskę z kraju sąsiedniego.
Najgorzej się zawziął na naszą Warszawę,
Warszawo kochana, tyś jest miasto krwawe.

Kiedyś byłaś piękna, bogata, wspaniała,
Dzisiaj tylko kupa gruzów pozostała.
Kościoły zburzone, domy popalone,
Gdzie się mają schronić ludzie poranione…”

Dalsze zwrotki tej okupacyjnej piosenki śpiewa – w  “ Zakazanych piosenkach “
Leonarda Buczkowskiego – Hanka Bielicka.

Zupełnie nie wiem dlaczego :), ale z wyjazdem na wakacje kojarzy mi się piosenka MARKA GRECHUTY,  którą można znaleźć na płycie zatytułowanej: “Piosenki dla dzieci i rodziców”, wydanej w 2001 r.

Jedzie pociąg jedzie
wiezie ludzi wiezie
puszcza dymu szare kłęby
powiedz mi sąsiedzie
dokądże ty jedziesz
bo ja do Szklarskiej Poręby

Jadę tam do lasu
jadę do sarenki
jadę sobie zbierać grzyby
będę się opalać
będę w słońcu walać
niech poparzą mnie pokrzywy

Dam mamusi spokój
spokój tatusiowi
niechaj sobie raz odpoczną
jedno mnie ciekawi
co oni beze mnie
co oni beze mnie poczną

Kto im będzie zbierał
okruchy ze stołu
na błękitną ciężarówkę
a gdy spadnie igła
albo szpulka nici
wyśle pod krzesło taksówkę

Kto z syreną wyśle
szybkie pogotowie
po proszek od bólu głowy
a po tę ostatnią
zapałkę pod stołem
zbierze szybko straż ogniową

Jedzie pociąg jedzie       
wiezie ludzi wiezie
puszcza dymu szare kłęby
powiedz mi sąsiedzie
dokądże ty jedziesz
bo ja do Szklarskiej Poręby

Jadę tam do lasu
jadę do sarenki
jadę sobie zbierać grzyby
po raz pierwszy jadę
do prawdziwej stacji
jadę pociągiem prawdziwym

Piosenkę śpiewał – będąc dzieckiem – perkusista  TOMEK WERTZ, widoczny na środkowym  zdjęciu.

… napisali:  Andrzej Czekalski i Ryszard Pluciński, a muzykę skomponował Lucjan Kaszycki. Piosenka pochodzi z filmu Wojciecha Hasa “Pożegnania”, zrealizowanego w 1958 r. Na ekranie … śpiewa Anna Łubieńska, ale głosem Sławy Przybylskiej :)

Pamiętasz, była jesień,
Mały hotel “Pod Różami”,
Pokój numer osiem.
Staruszek portier z uśmiechem dawał klucz.
Na schodach niecierpliwie
Całowałeś moje włosy.
Czy więcej złotych liści było,
Czy twych pieszczot, miły,
Dzisiaj nie wiem już.

Odszedłeś potem nagle, drzwi otwarte
Liść powiewem wiatru padł mi do nóg.
I wtedy zrozumiałam: to się kończy.
Pożegnania czas już przekroczyć próg.
Pamiętasz była jesień,
Pokój numer osiem,
Korytarza mrok.
Już nigdy nie zapomnę
Hoteliku “Pod Różami”,
Choć już minął rok.

Kochany, wróć do mnie,
Ja tęsknię za tobą.
I niech rozstania, kochany,
Nie dzielą już nas.
Pociągi wstrzymać,
Niech nigdy już listonosz
Złych listów nie przynosi
Pod hotelik  róż.

Odszedłeś potem nagle …

… piosenka z 1956r. dwojga aktorów: Krystyny Wodnickiej – słowa i Zbigniewa Korepty – muzyka. Podobno piosenka została napisana dla Lidii Czarskiej, która zaśpiewała ją jako pierwsza, czego – nie pamiętam i pary autorów też … nie kojarzę.

Za to, pamiętam “Kasztany” w wykonaniu Nataszy Zylskiej, piosenkarki bardzo popularnej w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku.

Niestety, nie mam innego zdjęcia N.Zylskiej, ale jeszcze poszukam…

Tekst piosenki znalazłam w tej małej broszurce z 12 piosenkami.

Mówiłeś: włosy masz jak kasztany
i kasztanowy masz oczu blask,
gdyśmy chodzili razem, kochany,
wśród złotych liści, wiatru i gwiazd.
Wiatr trząsł kasztany pod stopy gradem,
mówiłeś : żegnaj – i drżał ci głos -
lecz wszędzie, miła, dokąd pojadę,
zabiorę z sobą tę złotą noc.

Kochany, kochany,
lecą z drzewa jak dawniej kasztany
wprost pod stopy par roześmianych,
jak cudny rudy grad.
Jak w noc, gdy w alejce
rudy kasztan ci dałam i serce,
a tyś rzekł mi trzy słowa – nic więcej,
że kochasz mnie i wiatr.

Już trzecia jesień park nasz wyzłaca,
kasztany lecą z drzew trzeci raz,
a twoja miłość do mnie nie wraca,
choć tyle błyszczy liści i gwiazd.
I tylko rudy kasztan mi został,
mały talizman szczęśliwych dni,
i ta jesienna piosenka prosta,
którą wiatr może zaniesie ci.

Kochany, kochany …