“Kwiatki Małgorzatki”

02/06/2012 @ 19:16 (Kownacka Maria, Orlińska Wanda)

Autorką książeczki jest Maria Kownacka / 1894 – 1982 /.
Ilustrowała Wanda Orlińska.

… To są śliczne kwiatki
naszej Małgorzatki,
lecą do nich z łąki
motyle i bąki.

To Małgosi kotek,
co siada na płotek,
ślicznie łapką myje
pyszczek, uszki , szyję.

To pies Małgorzatki
biały w żółte łątki,
nazywa się Puszek
i ma gruby brzuszek…

… Przyszły raz do lalki
dwa małe krasnalki,
dały jej przez płotek
różowych stokrotek…

…Dylu!… Dylu!… na badylu.
To ci jest muzyka!
Tańcz, Małgosiu! Tańcz, motylu!
Koziołeczku – brykaj!…

Książeczka pochodzi z Młodzieżowej Agencji Wydawniczej.
Nakład – 300 tysięcy.  Wydanie VII z 1985 r.

Dodaj komentarz

“Zamek”

26/05/2012 @ 07:44 (Gellner Dorota, Orlińska Wanda, WIERSZYKI)

Zbudujemy zamek z piasku.
Anka – wieże,
ja – krużganki.
W oknach będzie morski wiatr
i złote firanki.

Tata
schody nam ułoży
z muszelek błyszczących,
a nad zamkiem
uśmiech mamy
zaświeci
jak słońce.

“GRA  W  KOLORY”

Zagrajmy w kolory,
tato!
Anka -
ma kucyki złote jak lato.
Azor –
łaciatą ma minkę.
Ewa –
białą pelerynkę.
Mama -
sukienkę ma szarą
jak kamyk.
A ja mam sto kolorów
w pudełku z farbami.

Wierszyki Doroty Gellner, pochodzą z książeczki “Prosto w słońce”.
Ilustrowała Wanda Orlińska.

Dodaj komentarz

“Prosto w słońce”

25/05/2012 @ 12:38 (Gellner Dorota, Orlińska Wanda, WIERSZYKI)

Autorką 18 wierszyków jest Dorota Gellner / 1920 – 2003 /.
Ilustrowała Wanda Orlińska.

Wiesz, na tej łące,
mamo,
stokrotki zakwitły rano.
Każda różowa i biała,
biała i różowa
po grzywkę
w trawie się chowa.

A ja wezmę stokrotkę pod rękę
i pójdziemy -  śpiewając piosenkę –
po łące, po łące, po łące
prosto w ptaki, prosto w słońce.

NASZ  DOM
Dom to nasz dobry znajomy.
Ma ściany, okna i komin.
W domu mieszkamy my
i nasze śmieszne sny.

Nocami zza wersalki
wyłażą zaspane bajki,
a Ewce spod kocyka
wygląda kawałek wierszyka.

A za mną chodzą piosenki –
o nas, o tacie i mamie.
takie domowe piosenki,
które śpiewają się same.

Książeczkę wydało  ZRZESZENIE KSIĘGARSTWA  w 1988 r.
Nakład – 60 tysięcy, wydanie – I.

Dodaj komentarz

“Pożegnanie zimy”

07/03/2012 @ 12:28 (Janczarski Czesław, Orlińska Wanda, WIERSZYKI)

Wierszyk  Czesława Janczarskiego zilustrowała Wanda Orlińska.

Ktoś do okna z rana
zastukał cichutko.
Ktoś zajrzał przez szybę,
uśmiechnął się smutno.

- Do widzenia dzieci!
Jestem pani Zima.
Odjeżdżam za góry,
wiosna się zaczyna.

Znów powrócę do was
za rok prawie, dzieci,
razem z panem Mrozem
w śnieżystej zamieci.

A tymczasem życzę
wesołej zabawy,
w wiosennym słoneczku
wśród zielonej trawy!

2 komentarzy

“Wiersze dla wnuków”

06/03/2012 @ 21:38 (Janczarski Czesław, Orlińska Wanda, WIERSZYKI)

Autorem 47 wierszyków jest Czesław Janczarski / 1911 – 1971 /.
Ilustrowała Wanda Orlińska.

WRONY  I  GIL
Martwiły się wrony,
że mają czarne ogony,
że mają szare kapoty.
- Nikt na nas spojrzeć nie ma ochoty! -
Pytały więc gila tak:
- Gdzie pan szył swój kusy frak
i czerwoną kamizelę?
Chcemy uszyć takich wiele!

A gil rzekł zadowolony:
- Daleko stąd, moje wrony,
mieszka krawiec doskonały,
co ma takie materiały.

Jeśli tylko szukać chcecie
to na pewno go znajdziecie.
Trzeba lecieć w kraj północy
przez dni dziesięć, dziesięć nocy!

Poleciały wrony stadem,
zakryły je chmury blade.
Może w przyszłą już niedzielę
będą miały kamizele?…

Książeczka pochodzi z  KAW .  Nakład – 80 tysięcy;  wydanie I z 1988 r.

Dodaj komentarz

“Boję się…”

24/09/2011 @ 19:33 (Musierowicz Małgorzata, Orlińska Wanda)
Tags:

Książeczkę Małgorzaty Musierowicz zilustrowała Wanda Orlińska.

… Pani w zerówce się boję. Ona krzyczy, że zaraz oszaleje. Nie wiem, co trzeba robić, jak ktoś oszaleje. Dzwonić po pogotowie, czy co?

Boję się czołgów i odrzutowców.
I bardzo się boję tego wielkiego Darka z piątego piętra. On jest strasznie silny, chodzi i się nudzi, i lubi dokuczać małym dzieciom, a nawet bić. Najbardziej dokucza malutkiemu Pawełkowi, co mieszka na parterze.

Ja też jestem mała. I mam warkocze. To on zawsze mnie dogoni i ciągnie za włosy albo szturcha pięścią. Ja nie tego się boję, że to boli, tylko tego, że on jest taki zły. Ten Darek…


Książeczkę wydała NK  w 1984 r. Nakład – 500 tysięcy; wydanie – I.

2 komentarzy

“Słonecznikowa Dziewczynka”

30/07/2011 @ 19:26 (Opala Renata, Orlińska Wanda)

Przygody Mirabelki – Słonecznikowej Dziewczynki opisała Renata Opala.
Ilustrowała Wanda Orlińska.

Piosenka Mirabelki

Jak pięknie jest żyć,
Jak pięknie jest śnić,
Jak pięknie jest marzyć.
Gdy ptaki wkoło
Nucą wesoło
Wszystko może się zdarzyć.

Jak pięknie jest żyć,
Jak pięknie jest śnić,
Jak pięknie jest marzyć.
Gdy słońce świeci,
Śmieją się dzieci,
Wszystko może się zdarzyć.

Jak pięknie jest żyć,
Jak pięknie jest śnić,
Jak pięknie jest marzyć.
Gdy w ludzkich sercach
Miłość zamieszka,
Wszystko może się zdarzyć!


Piosenka Rajskiego Ptaka

Ja Rajski Ptak Gadający
Uwielbiam promienie słońca.
Znam bardzo wiele bajek,
I chętnie je rozdaje.

Siedzę wysoko na drzewie
I co to jest smutek – nie wiem.
Bo szczęście mieszka właśnie
W Słonecznikowej Baśni.

Książeczka pochodzi z WYDAWNICTWA POZNAŃSKIEGO.
Nakład – 80 tysięcy; wydanie – I z 1988 r.

2 komentarzy

“Mama tata brat i ja”

23/06/2011 @ 09:31 (Grabowski Stanisław, Orlińska Wanda, WIERSZYKI)

18 wierszyków Stanisława Grabowskiego zilustrowała Wanda Orlińska.

Spacer z tatą

    Jak to dobrze
    z tatą iść
    przez las.

    – Tutaj dębu liść,
    a tu stary głaz -
    objaśnia tata.

    Jak to dobrze
    z tatą iść
    przez pole.

   – Tam skowronek,
    a tu mrówka
    ciągnie trawy nić -
    objaśnia tata.

Jak to dobrze
z tatą iść
przez wieś.

- Tutaj kuźnia
dzwoni podkówkami,
a tam dudni
stary młyn -
objaśnia tata…

Jak to dobrze
z tatą iść
przez świat!


Książeczkę wydała Nasza Księgarnia w 1980 r.
Nakład 40 tysięcy; wydanie – I.

Dodaj komentarz

“Legendy warszawskie”…

05/11/2010 @ 12:39 (Oppman Artur, Orlińska Wanda)

… napisał Artur Oppman /1867 – 1931/, wielki miłośnik naszej stolicy. Książeczka jest broszurką, składającą się z 8 luźnych kartek, które – bardzo dawno temu :) – były dodatkiem “Płomyczka”, w ramach cyklu “Nasze lektury”.

Poniżej – kilka zwrotek z “Grajka”, którego tytułowym bohaterem jest siwy pan Mateusz… wszystkich grajków koryfeusz.

…Jedną piosnkę, najpiękniejszą
Skrzypek w tajnym ma zapasie,
Niegdyś graną i śpiewaną
Przy wojennych trąb hałasie.

Gdy ją zagra, twarz mu płonie,
Dziwnym blaskiem świecą oczy,
Drżą słuchacze zapatrzeni
W lat ubiegłych świat uroczy.

Stara piosnka, ułożona
W obcej ziemi gdzieś dalekiej,
Przyleciała niby ptaszę,
By pozostać tu na wieki.

Stara piosnka, taka prosta,
Z odrętwienia serca cuci,
Każe tęsknić, każe wierzyć,
Że minione wszystko – wróci…

Ilustrowała Wanda Orlińska.


Broszurka zawiera legendy: o “Złotej kaczce” i o “Syrenie”, zamieszczone również w “Klechdach domowych”.

Dodaj komentarz

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.